نشست تاریخ خُرد

پارسال (۱۳۹۳) در کنار بهزاد خسروی و مینا کشاورز سه نشست با محوریت «تاریخ خُرد» برگزار کردیم. متن زیر که بهزاد آن را نوشته، در دل اطلاعیه نشست اول منتشر شد و شمایی موجز و کلی از ایده­ی تاریخ خُرد به دست می‌دهد. او متنی مفصل را هم فراهم کرد که در اختیار حاضران نشست قرار گرفت و آن را هم در سایت منتشر خواهیم کرد.

 

تاریخ خُرد

(گفتار، فیلم، گفتگو)

تاریخ را چه کسی‌ می‌نویسد؟ تصویر تاریخ را چه کسی‌ می‌سازد؟ کلان روایت تاریخ به شیو­ه­ی بیان تصویری‌ای بدل می‌شود که همۀ تعاریف ما را در بر می‌گیرد. کیستی من به عنوان یک فرد، چیستی اجتماعی که در آن زندگی‌ می‌کنم، آن دیگری، همه و همه از تصاویری می‌آیند که با تکرار خود شکلی‌ از تاریخ را تصویر می‌کنند؛ تصویر تاریخی‌ که شاید من در ساختن آن نقشی‌ نداشته باشم. این کلان نگری تاریخی‌ در اجتماعی که تمامی‌ رفتارهای امروزش به پیشینه‌ای تاریخی‌ گره می‌خورد، بیشتر مشاهده می‌شود. رفتار‌ها و تصمیم‌های سیاسی و اجتماعی و درگیری‌های میان آن‌ها، فرد را به انتخاب میان این یا آن کلان روایت تاریخی‌ هُل می‌دهد. درمیان این کشمکش‌ها، در جامعه­ی سیاست‌زده و تاریخ‌زده، آن‌چه در زیر سایه­ی بازنمایی قوی تصویر و تاریخ پنهان می‌شود، خرده روایت‌هایی است که در مقیاسی کوچک، فرایند تجربه‌های زیستی‌ را راویت می‌کنند. ما معتقدیم که خُرده تاریخ نگاری ضرورت جامعه­ی امروز ایران است؛ روایتی که در تمرین تصویری، شکل‌های مختلف بازنمایی را در بر می‌گیرد و رابطی می‌شود میان پیوند خُرد و کلان، تصویر و مفهوم تصویر، در ابراز سیاسی و اجتماعی خود.

تاریخ خُرد خون و گوشت تاریخ است.

تاریخ خُرد خیال‌پرداز است.

تاریخ خُرد جذاب است و عجیب.

تاریخ خُرد در مجموع روایات خود زیستی‌ چندگانه را معرفی می‌کند.

تاریخ خُرد به ما نشان می‌دهد چه می‌گذرد در زیر سایه­ی عمیق کلان روایت.

برچسب ها: دهه 1390

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی